جمعه27شهريور1405
21:14
39
رزمایش ۳۱۳ هزار نفری؛ روایت یک ملتِ منتظر و آماده
رزمایش بزرگ ۳۱۳ هزار نفری «جانفدای ایران» در تهران را نباید فقط در قاب یک تجمع یا نمایش آمادگی نظامی دید. آنچه امروز در این اجتماع به چشم آمد، فراتر از صفآرایی نیروها و نمایش تجهیزات بود؛ روایتی از مردمی که میخواهند بگویند امنیت ایران فقط بر دوش نیروهای مسلح نیست؛ مردم نیز بخشی از قدرت دفاعی این سرزمیناند.
رزمایش بزرگ ۳۱۳ هزار نفری «جانفدای ایران» در تهران را نباید فقط در قاب یک تجمع یا نمایش آمادگی نظامی دید. آنچه امروز در این اجتماع به چشم آمد، فراتر از صفآرایی نیروها و نمایش تجهیزات بود؛ روایتی از مردمی که میخواهند بگویند امنیت ایران فقط بر دوش نیروهای مسلح نیست؛ مردم نیز بخشی از قدرت دفاعی این سرزمیناند.
بازدارندگی را معمولاً با موشک، پهپاد، تجهیزات، توان رزمی و قدرت عملیاتی میسنجند؛ اما یک ضلع مهم دیگر هم وجود دارد: اراده مردم برای دفاع از کشور.
قدرت نظامی وقتی با پشتوانه اجتماعی همراه شود، معنای دیگری پیدا میکند. دشمن فقط تجهیزات یک کشور را محاسبه نمیکند؛ انسجام، آمادگی و میزان ایستادگی مردم را هم در محاسبات خود قرار میدهد. از همین روست که گاهی یک اجتماع بزرگ مردمی میتواند پیامی داشته باشد که از صدها بیانیه و سخنرانی رساتر است.
عدد ۳۱۳ هزار نفر، فارغ از اینکه چگونه شمارش و اعلام شده باشد، زمانی معنا پیدا میکند که در کنار تصویر این اجتماع قرار گیرد؛ امروز شاهد بودیم که پرچمهای ایران، نمادهای دینی و انقلابی، نیروهای بسیجی و مردمی که در کنار یکدیگر ایستادند.
تصاویری که امروز به دنیا مخابره شده موید این مطلب بود که؛
ایران، جامعهای بیدفاع و بیتفاوت نیست.
نام رزمایش نیز قابل تأمل است: «جانفدای ایران».
در تصاویر و بنرهای رزمایش «ایران» در مرکز روایت قرار گرفته است؛ هویت ملیای که در این تصاویر در کنار ایمان دینی و آرمانهای انقلاب اسلامی نشسته است. پرچم ایران در کنار پرچمهای مذهبی، و روحانیونی که در کنار نیروهای بسیجی، یک ترکیب معنادار ساختند:
این همان نقطهای است که مفهوم «بازدارندگی مردمی» شکل میگیرد.
بازدارندگی مردمی به معنای نظامیکردن جامعه نیست؛ به معنای آن است که دشمن بداند اگر روزی امنیت و تمامیت ارضی ایران هدف قرار گیرد، با یک جامعه بیتفاوت مواجه نیست؛ مردمی وجود دارند که کشورشان را خانه خود میدانند و دفاع از آن را مسئولیتی ملی میشمارند.
حضور همه اقشار و دستگاه های فرهنگی در رزمایش نشان میدهد که مجموعههای فرهنگی و اجتماعی کشور نیز خود را جدا از مسئله ایران و امنیت آن نمیدانند.
انتخاب عدد ۳۱۳ نیز برای مخاطب شیعه خالی از معنا نیست. این عدد در فرهنگ شیعی با یاران حضرت ولیعصر(عج) شناخته میشود و به همین دلیل، برای مخاطب مذهبی بار نمادین و انتظارمحور دارد.
اما شاید مهمتر از خود عدد، تصویری باشد که امروز در کنار آن ساخته شد؛ تصویری که میخواهد بگوید انتظار، انفعال نیست؛ مؤمنِ منتظر، آماده است.
در روزگاری که برخی در بیرون از مرزها ممکن است قدرت ایران را فقط در محاسبات نظامی جستوجو کنند و برخی در داخل نیز گاهی عمق سرمایه اجتماعی کشور را نادیده بگیرند، چنین صحنههایی یک پیام دیگر هم دارد: مردم مبعوث شده آماده اند تا فتح الفتوح را رقم بزنند
نه برای جنگطلبی؛
نه برای تهدید دیگران؛
بلکه برای زمینه سازی ظهور منجی.
۳۱۳ هزار نفر، اگرچه یک عدد است، اما در قاب امروز به یک روایت تبدیل شده است؛ روایت مردمی که میخواهند بگویند ایران فقط جغرافیا نیست؛ خانهای است که برای امنیت، استقلال و تمامیت آن احساس مسئولیت میکنند.
قدرت ایران فقط در پادگانها نیست؛
فقط در تجهیزات نیست؛
فقط در موشک و پهپاد نیست.
رزمایش ۳۱۳ هزار نفری؛ روایت یک ملتِ منتظر و آماده است