تثبیت اجارهبها؛ الگویی از مسئولیت اجتماعی در سازمان اوقاف
سازمان اوقاف و امور خیریه با اتخاذ تصمیمی انقلابی مبنی بر عدم افزایش اجارهبها، در اقدامی کمنظیر، اولویت را به «مصلحت عامه مردم» و «کرامت انسانی» بر «سود لحظهای» بخشید. این اقدام، تجلی «اقتصاد مقاومتی» و «ولایتمداری» در عمل، الگویی برای سایر نهادها و نمادی از اعتماد اجتماعی در نظام اسلامی است.
سازمان اوقاف و امور خیریه با اتخاذ تصمیمی انقلابی مبنی بر عدم افزایش اجارهبها، در اقدامی کمنظیر، اولویت را به «مصلحت عامه مردم» و «کرامت انسانی» بر «سود لحظهای» بخشید. این اقدام، تجلی «اقتصاد مقاومتی» و «ولایتمداری» در عمل، الگویی برای سایر نهادها و نمادی از اعتماد اجتماعی در نظام اسلامی است.
سازمان اوقاف با توقف افزایش نرخ اجارهبها، میان «سودِ لحظهای نهادی» و «مصلحت عامه مردم» تفکیکی مبنایی قائل شده است.
در روزگاری که دشمنان داخلی و خارجی با تمام قوا، از ابزارهای جنگ روانی، تحریمهای ظالمانه و ایجاد نوسانات در بازار، سعی در کوبیدن روحیهی مقاومت و ایجاد ناامیدی در دلهای پاک مردم ایران دارند، تصمیم سازمان اوقاف و امور خیریه مبنی بر عدم افزایش اجارهبها در اماکن مسکونی ، فراتر از یک محاسبهی اقتصادی یا یک حکم اداری، روایتی زیبا از «مسئولیت اجتماعی» و «توجه به کرامت انسانی» است و روایتگرِ «ولایتمداری» و «مردمسالاری» در عمل است.
پیامبر اکرم (ص) میفرمایند: «أَفْضَلُ أَعْمَالِکَ أَنْ تَسْعَدَ بِمُعْاشِرَةِ عِبَادِ اللَّهِ» (برترین اعمال تو آن است که با خوشحال کردن بندگان خدا بگذرانی). این حکمت مقدس، در تصمیمگیریهای نهادهای متعهد به خط ولایت، تجلی پیدا میکند. وقتی که سرمایهداران و طغیانگران اقتصادی، سود جبرانناپذیری را بر شانهی مردم میکشند، یک نهاد انقلابی با «ایستادگی» و «حمایت»، نشان میدهد که مقیاس موفقیت، در «خوشحالیِ دایرهی وسیعِ مردم» است.
جنگ امروز، جنگِ تمامعیار است. دشمن میخواهد با گرسنگیآفرینی، گرانیها و ناآرامیهای مسکن، مردم را از آرمانهای انقلاب جدا کند. اما تصمیم اوقاف، پیامی روشن دارد:ما شما را تنها نگذاشتهایم این اقدام، تجلی «اقتصاد مقاومتی» در کالبدِ یک تصمیمِ مردمی است؛ جایی که منافعِ ملی و کرامتِ انسانی، بر سودهای لحظهای و بازارهای آزاد، مقدم شناخته میشود.
سازمان اوقاف با این حرکت، یادآوری میکند که نهادها، کارگزارانِ مردممحب هستند و وظیفه دارند در روزهای سخت، بارِ غم را از دوشِ مستضعفان برگیرند. این، همان «انقلابِ فرهنگی» است که در آن، عدالت و برابری، نه شعار، بلکه واقعیتِ قابللمس در زندگی روزمره است.
در جبههی مقاومت، هر نهادی، سنگری دارد. سنگرِ سازمان اوقاف، حمایت از کانونهای گرمِ خانوادههای کم برخوردار ایرانی در برابر تیرهای پنهانِ جنگ اقتصادی و انجام مواسات است. این تصمیم، الهامبخشِ سایر نهادهای حاکمیتی است تا بدانند که «ولایتمداری» یعنی ایستادن در کنارِ مردم، حتی در طوفانیترین لحظات.
ثابت ماندن رقم اجارهبها در این برهه، نه یک «عدد»، بلکه یک «نماد» است؛ نمادی از اولویتبخشی به «آبرو و معیشت مردم» بر «درآمدزایی سازمانی». این حرکتِ مسئولانه نشان داد که در نظام معطوف به ولایت، نهادهای حاکمیتی در صف اولِ فداکاری برای مردم ایستادهاند تا با کاستن از آلام اقتصادی، بارقههای امید و آرامش را در دل جامعه زنده نگاه دارند. این، همان حقیقتِ «وقف» است: حبسِ مال برای آزادی و آسایش انسان.
ذکر این نکته ضروری است که؛ماندگاری سنت وقف، بیش از آنکه به درآمدهای مالی وابسته باشد، به اعتماد عمومی گره خورده است. همراهی سازمان با مردم در شرایط «ایام جنگ رمضان و تحمیلی سوم»، نشاندهنده درک درست از مقتضیات زمانه است. این تصمیم، ذهنیت عمومی را نسبت به مدیریت موقوفات بهبود میدهد، این «سرمایه اجتماعی»، خود ضامن بقای خیرات و تشویق واقفان جدید در آینده خواهد بود.
یادداشت از رضا معممی مقدم، مدیرکل فرهنگی سازمان اوقاف و امور خیریه